Czy mogę nazywać siebie ekspertem?

To pytanie, nad którym ostatnio się zastanawiałam. Czy chcę nazywać się ekspertem? Czy inni mogą mnie tak określać? Odpowiedź na te pytania nie jest prosta, ale spróbuję się z nimi zmierzyć.

Ekspert w oczach innych

Nie da się ukryć, że w oczach wielu ludzi jestem ekspertem. Znajomi, rodzina czy klienci uznają mnie za osobę, która zna się na florystyce, doborze kwiatów do osobowości i wnętrz, a także na ratowaniu roślin. Często otrzymuję telefony z pytaniami:

• „Jaki bukiet wybrać na prezent?”
• „Co zrobić, żeby moja roślina znów wyglądała zdrowo?”
  Dla tych osób jestem ekspertem, ponieważ widzą moje zaangażowanie i wiedzę.

Czy sama widzę siebie jako eksperta?

Nie. Dlaczego?

1. Brak spektakularnego sukcesu: Moja florystyczna firma nie przetrwała próby czasu. To dla mnie wyraźny znak, że nie osiągnęłam w tej dziedzinie tyle, ile bym chciała.
2. Życiowe zmiany: Życie jest kapryśne i nie pozwala skupić się wyłącznie na jednej rzeczy. W moim przypadku florystyka, choć pozostaje ważną częścią mojego życia, nie jest już moim głównym zajęciem.

Florystyka – moja pasja, nie zawód

Dla mnie florystyka to coś więcej niż tylko tworzenie bukietów. To wiedza o roślinach, kolorach i charakterach ludzi. Dobry bukiet dopasowany do osoby może sprawić wiele radości. Jednak nie widzę siebie w roli eksperta z prostego powodu – nie lubię utartych schematów i powtarzalności, które często rządzą rynkiem florystycznym.

Florystyka pozostaje moim hobby, moją pasją i przestrzenią, w której mogę się rozwijać na własnych zasadach. Nie muszę być ekspertem, by cieszyć się tworzeniem i dzielić się swoją wiedzą z innymi w sposób, który odpowiada mojemu stylowi.

Czy inni mogą nazywać mnie ekspertem? Tak. Dla wielu osób jestem specjalistką w dziedzinie florystyki. Czy sama widzę siebie w tej roli? Nie, bo florystyka to dla mnie coś więcej niż zawód – to sposób na wyrażenie siebie i rozwijanie swojej kreatywności bez sztywnych ram.

---